مىكنند ، در صورتى كه اگر خاص ناسخ بود ، به خبر واحد اكتفا نمىشد زيرا - چنان كه مكرر گفته‌ايم - نسخ قرآن با خبر واحد درست نيست . علاوه بر اين ، در آيه مورد بحث ، لفظى به كار نرفته است كه عموميت آن را ثابت كند ، بلكه عموميت آن از عوامل و شواهد خارجى و از اطلاق ظاهرى آيه استفاده مىشود . در اين صورت اگر دليل ديگرى به دست آيد كه صلاحيت تقييد چنين آيه را داشته باشد ، از نظر علمى حاكى از اين خواهد بود كه آن آيه از اول داراى اطلاق و عموميت نبوده و به موارد خاصى انحصار و اختصاص داشته است . و اگر عموميت هم داشته باشد استثناى چند مورد از اين عام به وسيله احاديث ، از مقوله تخصيص به شمار مىآيد نه از مقوله نسخ در هر صورت نسخى در اين مورد وجود ندارد .